The Writing Diaries pt. 3 alleen maar liefde voor schrijven

the-writing-diaries-3-tekst2

Afgelopen week werd ik er aan herinnerd waarom ik schrijven vroeger altijd zo leuk vond. En waarom ik het altijd deed. Dat moment waarop je verliefd wordt op je *knappe hoofdpersonage, je hardop moet lachen of die ene keer dat je een stukje schreef waar je zelf helemaal ondersteboven van bent – ook al zijn het slechts 9 woorden. Op die momenten realiseer je je dat je een schrijver bent omdat dat is wie je bent. Niet omdat je zo graag een boek wilt schrijven. (Oké… dat ook, maar in de eerste plaats omdat het je gewoon heel. erg. gelukkig maakt.)

De wolken blozen door de ondergaande zon en de zon overtrekt alles in de kamer met een laagje goud. Er is niet veel veranderd – behalve dan dat driekwart van hun huis ontbreekt en de slaapzakken die verfrommeld op de grond liggen – haar moeders antieke servieskast staat nog op dezelfde plek, de schilderijtjes hangen nog steeds scheef aan de muur (er heeft nog nooit iemand de moeite genomen om ze recht te hangen), zelfs de kat zit nog elke dag op hetzelfde plekje in de vensterbank te wachten totdat hij wat van haar krijgt. Ze gooit een klein stukje brood naar hem toe. Haar moeder zou nu ieder moment kunnen binnenkomen. Zou haar dan even boos aankijken omdat ze de kat voert en zou haar een kus geven op haar voorhoofd. De laatste keer dat ze haar moeder zag deed ze dat in elk geval. Ze was zeven.

Hoofdstuk 1, blz. 5, © Ismay Mars

P.S. Oh en by the way, sorry dat deze Writing Diary wat later is. Om het goed te maken een extra quote!

De teller staat nu op 3.128 woorden. Ik maakte even een klein vreugde dansje toen ik gister de 3k haalde. Niet dat dit nou een bijzondere mijlpaal is, dat is eerder 5k… Idk, een vreugde dans kan altijd, toch? Oh en ik maakte een nog leuker sprongetje toen ik eindelijk een scene afmaakte waar ik al een tijdje mee strugglede (geen idee of dit een woord is, oh well). Ik merk dat ik er soms moeite mee heb een scene af te sluiten, omdat ik dan weer een nieuwe moet beginnen. En telkens als ik aan iets nieuws begin, besluipt me de angst dat het me niet gaat lukken.

Hoe dan ook, het eerste hoofdstuk is bijna af. En ik ben best wel heel erg tevreden met het resultaat, zei ze zo bescheiden mogelijk. Wie de schrijver in mij al langere tijd kent of wie mij persoonlijk kent (ik weet dat sommige familieleden, kennissen en vrienden soms meelezen: hoi!), weten dat ik niet snel blij ben met mijn eigen schrijfkunsten. Dus als ik zeg dat het goed is, dan moet het ook wel goed zijn – denk ik dan.

Schrijfdagboekje week 2 (en een half)

Here is the thing. Ik wilde dus weer heel leuk per dag vertellen hoe het schrijven was gegaan. Maar dat komt neer op precies dezelfde stukjes tekst als de vorige keer. Ik werk namelijk de hele dag. Kom thuis en eet wat. Verplaats mezelf van de bank naar m’n bed en ga schrijven. Dus ik wilde jullie de verveling besparen.

Dinsdag 4-10: 274
woensdag 5-10: 221
Donderdag 6-10: 0
Vrijdag 7-10: 0
Zaterdag 8-10: 322
Zondag 9-10: 0

Maandag 10-10: 253
Dinsdag 11-10: 272
Woensdag 12-10: 0
Donderdag 13-10: 78 (dit schreef ik trouwens ’s ochtendsvroeg. Soms zet ik mijn wekker een uurtje eerder zodat ik nog even kan schrijven voor ik naar mijn werk ga.)
Vrijdag 14-10: 289
Zaterdag 15-10 (a.k.a. vandaag): nog niets, maar ik wil wel nog schrijven vandaag.

Ze kon zich alles perfect inbeelden in haar gedachten als een film die werd afgespeeld op een wit doek. Het was alsof ze van een afstand toekeek. Het voelde bijna onecht. De lucht was inktzwart en van alle kanten leken duistere schaduwen tot leven te komen. Ze kon de elektriciteit in de lucht voelen alsof zij de aanstichtster was. Als een vonk die een brand sticht. In de pikzwarte duister gaf ze licht als een gloeilamp.

Hoofdstuk 1, blz. 6, © Ismay Mars

Favoriet schrijfmoment van de dag

Om 6 uur ’s ochtends als het nog helemaal stil is in huis. Dan schrijf ik graag een uurtje voordat ik naar mijn werk ga. Wat mij betreft is dit echt de beste manier om je dag te beginnen.

Schrijfdoel van deze week

Het is vrij duidelijk dat ik mijn vorige schrijfdoel niet heb gehaald. Daarom wil ik nu een doel stellen in een iets andere vorm dan te kijken naar het aantal woorden dat ik wil schrijven. Namelijk, elke dag schrijven!! Ik wil geen nullen meer zien ik mijn volgende diary! Ook al zijn het slechts een paar zinnen, dat maakt niet uit. Als ik maar elke dag iets schrijf waar ik echt blij mee ben.

Vraag: mijn verhaal op Wattpad?

Oh enne… ik heb nog een laatste vraagje: hoe denken jullie over Wattpad? Soms begin ik te twijfelen of ik het daarop moet plaatsen – gewoon omdat het fun is en zodat jullie dan echt alles kunnen lezen en kunnen meepraten. Maar aan de andere kant ben ik ook wel eens bang dat anderen (niet jullie, maar Wattpad is een groot platform en terwijl ik de meeste lezers van mijn blog wel ken – een soort van dan – weet ik niet wie er op Wattpad mijn verhaal leest) m’n idee jatten.

4 thoughts on “The Writing Diaries pt. 3 alleen maar liefde voor schrijven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge