The Writing Diaries pt. 7 De woest aantrekkelijke Olver

Hoe gaat het met je boek, Ismay? De laatste keer dat ik jullie een update gaf over mijn boek had ik nog niet eens 10.000 woorden geschreven, maar inmiddels heb ik heb ik al de 20k gehaald en ben ik alweer onderweg naar 30.000 woorden! De teller staat op dit moment op precies 22.500 woorden (ik weet niet hoe ik het voor elkaar krijg, maar ik eindig altijd op mooie ronde getallen mijn schrijfsessies – bizar). Het schrijven ging de afgelopen maand super goed en daarom leek het me wel leuk jullie weer even op de hoogte te brengen.

Gister ronde ik hoofdstuk zes van DEVA af en het was epic. In dit hoofdstuk werd voor het eerst een engel in volle glorie omschreven. En dat vond ik nog best lastig. Als je begint over halo’s, vleugels en al dat soort zaken klinkt het al snel erg cheesy allemaal. Een pittige uitdaging dus om deze clichés te vermijden en een goed verhaal neer te zetten. En ik denk dat het me gelukt is!

Sinds maart gaat het schrijven echt heel erg goed. I am on a roll. En dat is ook een beetje mijn excuus voor het verslonzen van mijn blog. Ik ben én wil alleen maar schrijven, de hele dag. En dat is goed. Voor mijn boek althans, maar voor mijn blog wat minder.
Ik merk dat maandag tot en met woensdag mijn beste schrijfdagen zijn en ik de meeste vooruitgang boek. Logisch, op die andere twee dagen moet er hard gestudeerd worden #studentlifealloveragain. Maar als ik in dit tempo door kan schrijven, denk ik, dat mijn first draft over een half jaar ongeveer klaar is. We zullen zien, je weet maar nooit wanneer er een writers block om de hoek komt kijken of iets anders wat me van het schrijven van mijn boek weerhoudt.

Ik heb natuurlijk ook weer een quote voor jullie! Eentje waarbij ik zelf heel veel plezier heb gehad tijdens het schrijven. Het is een dialoog tussen Hara en Olver (een pas geïntroduceerd karakter in het boek en ik ben een beetje verliefd op hem aan het worden. Ik vind hem zo leuk om te schrijven. Ik kan echt van hem genieten!)

‘Kom,’ zei hij en hij ging door zijn hurken. ‘Klim op mijn rug zoals u ook op de rug van een paard zou klimmen.’
‘Ik heb nog nooit paardgereden,’ zei Hara wanhopig.
Olver rolde met zijn ogen. ‘Klem uw voeten achter mijn vleugels.’
Hara keek vertwijfeld naar de reusachtige zijtakken op zijn schouders.
‘Toe nou maar,’ drong hij aan. ‘En snel een beetje. Er wordt nogal op ons gejaagd!’
Dat deed ze. Het moest er volkomen bizar uitzien. Ze zette haar knieën schrap tegen de zijkanten van zijn heupen en klemden haar voeten onzeker onder zijn vleugels. De gedachte aan vliegen, maakte haar bang.

De Engel van Aerilon, Hoofdstuk 6, blz. 50, © Ismay Mars

Oh, en ik heb exciting news guys! Laura de Leeuw, van Lauradiane.nl, heeft namelijk een cover voor mijn boek ontworpen! Maar die houd ik nog heel eventjes voor mezelf #sorrynotsorry. Misschien dat ik hem binnenkort een keertje met jullie ga delen, maar ik vond het voor nu nog een beetje vroeg en ik weet nog niet zeker of ik er ook echt wat mee wil gaan doen. Je weet maar nooit…

– dromen mag altijd toch?

The Writing Diaries

pt 6. januari update
pt 5. schrijfweekendje
pt 4. writing before breakfast
pt 3. alleen maar liefde voor schrijven
pt 2. nog 89.000 woorden te gaan
pt 1. ik wil een boek schrijven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge